ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑ ΜΑΘΗΜΑ 10

Η Νύμφη του Χριστού

Εισηγητής: Γιώργος Γούδας

   Μιλήσαμε για τους επτά (7) λόγους για τους οποίους η Εκκλησία πρέπει να είναι  ενωμένη  καθώς και για τους επτά (7) πάλι λόγους για τους οποίους η Εκκλησία δεν πρέπει να  χωρίζει. Ας έχουμε υπ’ όψη μας, ότι ανάμεσα σ’ αυτό που έχει ο Θεός στο σχέδιό Του και στη δική μας εμπειρία, είμαστε ακόμα “υπό οικοδόμηση!”. Ρίξε μια ματιά σε μια οικοδομή που δεν έχει τελειώσει ακόμα! Αυτό που βλέπεις άμεσα είναι λάσπες  – τούβλα – χώμα. Το ίδιο συμβαίνει και με την Εκκλησία. Είναι δύσκολο να πιστέψεις, ότι αυτό που βλέπεις σήμερα έχει σχέση με το Ναό – Οικοδομή – Κατοικητήριο του Θεού, με τη ΝΥΜΦΗ που θα παρασταθεί μια μέρα “χωρίς μώμο – κηλίδα – ρυτίδα – Αγία και άμωμος!”. Όμως, ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΑΣ ΕΡΓΑΖΕΤΑΙ! Η Εκκλησία τώρα είναι “εργαστήρι”, κάθε άλλο παρά “βιτρίνα αγίων”!

   Η Εκκλησία, λοιπόν, τελεί υπό οικοδόμηση. Σ’ αυτή τη γη ποτέ δεν θα πω: “έφθασα, τελείωσα το κτίσιμο”. Τέλεια εκκλησία – ιδανική εδώ στη γη δεν υπάρχει! Πρέπει να κοιτάζω μπροστά με πίστη, σ’ αυτό που ο ΘΕΟΣ έχει υποσχεθεί να κάνει (Φιλιππησίους 3:12-14). Αυτό που πρέπει όλοι μας να προσέχουμε είναι το πως οικοδομούμε (κίνητρα – ελατήρια – προθέσεις). Η οικοδόμηση πρέπει να είναι άξια του Θεμελίου που βάλαμε = ΧΡΙΣΤΟΣ! Ενώ όμως ο ΧΡΙΣΤΟΣ (Κεφαλή) θέλει το σώμα Του να ζει αρμονικά, ας το ομολογήσουμε ότι δεν ζούμε αρμονικά. Αυτό γίνεται είτε γιατί δεν εννοήσαμε-διδαχτήκαμε τους 14 λόγους καλά, είτε γιατί υπάρχουν “μέλη” που δεν είναι μέλη.

   Πιο συγκεκριμένα:

  • Ανυπακοή στην ΚΕΦΑΛΗ
  • Άγνοια της έννοιας του ΣΩΜΑΤΟΣ
  • Έλλειψη σωστής – συλλογικής ηγεσίας, διακυβέρνησης
  • Προβλήματα με τα άλλα μέλη (ζήλια – υπερηφάνεια – πικρίες κ.λπ.)
  • Η φαινομενική αρμονία! (υπάρχει μόνο εξωτερικά)

   Αποφεύγω να λύσω τα προβλήματα, είτε  για να μην πονέσω, είτε για να μη δυσαρεστήσω. Φτιάχνω έτσι μια επίπλαστη – επιφανειακή “ειρήνη”, όμως στην πραγματικότητα “το καζάνι βράζει” και κάποτε έρχεται η έκρηξη και τότε (δυστυχώς) είναι αργά. Ό,τι συμβαίνει με τη φυσική οικογένεια, συμβαίνει και με την πνευματική, δηλαδή την Εκκλησία.

   Έτσι, όταν ένας νέος πιστός πρωτομπεί σε μια τοπική εκκλησία νομίζει ότι η Εκκλησία αποτελείται από αγγέλους! Σχετικά σύντομα όμως, ανακαλύπτει την αλήθεια. Γι’ αυτό σύντομα επιβάλλεται να μάθει ότι η Εκκλησία βρίσκεται υπό οικοδόμηση. Δυστυχώς, ενώ “Πύλες Άδη” δεν ισχύουν ενάντια της Εκκλησίας, η Εκκλησία μπορεί να υποστεί μεγάλη ζημιά “εκ των έσω”, όταν δώσει τόπο στον εχθρό. Όμως αυτό το σύνολο που καλείται ΕΚΚΛΗΣΙΑ και εκφράζεται σε τοπικά πλαίσια, θα παρασταθεί μια μέρα άμωμο από τον ΚΥΡΙΟ στον ΠΑΤΕΡΑ! Αυτό το σύνολο αποτελεί τη ΝΥΜΦΗ του ΧΡΙΣΤΟΥ= μία από τις πιο συγκλονιστικές αναλογίες στο Λόγο του Θεού.

   Η έννοια αυτή υπήρχε στην οικονομία της Παλαιάς Διαθήκης, ενδεικτική της αγάπης του Θεού και της σχέσης ανάμεσα σ’ ΑΥΤΟΝ και στον λαό Του. “… ο Ανήρ σου είναι ο Ποιητής σου!… διότι ο ΚΥΡΙΟΣ σε εκάλεσε ως γυναίκα εγκαταλελειμμένη και τεθλιμμένη το πνεύμα, και γυναίκα νεότητος αποβεβλημένην, λέγει ο Θεός σου!” (Ησαΐας 54:5-6). Άλλες εκφράσεις: “Και θέλω σε μνηστευθεί εις ΕΜΑΥΤΟΝ εις τον αιώνα…” (Ωσηέ 2:19). Ακόμα “… η ηλικία σου ήταν ηλικία έρωτος!…” (Ιεζεκιήλ 16:8).

   Σαν Νύμφη του Θεού, λοιπόν, ο λαός Ισραήλ είχε κληθεί σε  μια πνευματική σχέση που χαρακτηριστικά της έπρεπε να είναι η απόλυτη πιστότητα και αφοσίωση. Ο Θεός είχε διαλέξει το λαό Του χωρίς προϋποθέσεις, αλλά έθεσε τη “συμβίωση” με προϋποθέσεις, όπου κάθε ανυπακοή, κάθε είδωλο = πνευματική μοιχεία! Ο ΚΥΡΙΟΣ περιέγραψε την βασιλεία του Θεού σαν ένα “τραπέζι γάμου” όπου χρειαζόταν “ένδυμα γάμου” για να παρακαθίσει κανείς!

   Καθώς μελετάμε την Εκκλησία στην Καινή Διαθήκη, είναι σημαντικό, να έχουμε μια όσο γίνεται πιο καθαρή εικόνα, για τη σχέση ανάμεσα στο ΣΩΜΑ (που ήδη έχουμε μιλήσει) και στη ΝΥΜΦΗ για την οποία ήδη μιλάμε. Ό,τι σχέδιο έχει ο Θεός για την Εκκλησία εκπληρώνεται “ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ”. Ο ΧΡΙΣΤΟΣ είναι Αυτός που θα παραστήσει τη Νύμφη ΤΟΥ άμωμη στον ΠΑΤΕΡΑ – ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΚΟΠΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙ! (Εφεσίους 5:25-30). Στα εδάφια αυτά, υπάρχει σχέση ανάμεσα στην Εκκλησία σαν Νύμφη και στην Εκκλησία σαν Σώμα. Όσον αφορά τη ΝΥΜΦΗ, χρησιμοποιείται γλώσσα μέλλοντος (αόριστος, υποτακτική με έννοια μέλλοντος). Αυτό σημαίνει, γεγονός ήδη τετελεσμένο στη Βουλή του Θεού, που ανάγεται όμως στο μέλλον για μας. Όσον αφορά το ΣΩΜΑ χρησιμοποιείται Ενεστώτας διαρκείας.

  •  Όσο, λοιπόν, αφορά το ΣΩΜΑ ο Θεός εργάζεται, κάνει κάτι τώρα.
  •  Όσον αφορά τη ΝΥΜΦΗ η παράστασή της θα γίνει στο μέλλον.

   Στα μάτια του Κυρίου λοιπόν, η Εκκλησία έχει δύο θέσεις:

  1. Ως προς τη ζωή-έκφρασή της = ΤΟ ΣΩΜΑ (Χριστός Κεφαλή – Εκκλησία Σώμα) = ένωση, ταύτιση.
  • Ως προς το μέλλον της = Η ΝΥΜΦΗ = οικειότητα, αλλά και διάκριση!
  • ΣΗΜΕΡΑ η Εκκλησία αποτελεί το ΣΩΜΑ ΤΟΥ.
  • Στο ΜΕΛΛΟΝ θα είναι, θα παρασταθεί σαν ΝΥΜΦΗ ΤΟΥ.
  • ΣΗΜΕΡΑ σαν ΣΩΜΑ για να φανερώνει τη ζωή Του και να συστήνει τη βασιλεία Του.
  • Κάποια μέρα ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ, πλήρης, άγια και άμωμη θα φερθεί από τον ΠΑΤΕΡΑ στον ΧΡΙΣΤΟ και παράλληλα ο ΧΡΙΣΤΟΣ θα την παραστήσει στον ΠΑΤΕΡΑ!
  • ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ – Η ανάγκη των ανθρώπων στη γη.
  • Η ΝΥΜΦΗ ΤΟΥ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ = Η απόλαυση του ΠΑΤΕΡΑ στον ουρανό!

   Ο Χριστός γίνεται εμπειρικά ο Νυμφίος, όταν η νύμφη έχει συμπληρωθεί. Τώρα τόσο το σώμα όσο και η νύμφη “πληρούται!”. Η Εύα ήταν σώμα του Αδάμ, αλλά όταν ο Θεός του την έφερε, έγινε η νύμφη του Αδάμ. ΜΟΝΟ Ο,ΤΙ ΒΓΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΔΑΜ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΝΥΜΦΗ ΤΟΥ ΑΔΑΜ! Έτσι, όταν ο Πλάστης του έφερε όλα τα είδη από το ζωικό βασίλειο, κανένα από αυτά δεν έκανε για τον Αδάμ.

  • Κατά αναλογία, ΜΟΝΟ Ο,ΤΙ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ 2ο ΑΔΑΜ (ΧΡΙΣΤΟΣ) ΤΟΥ ΑΡΜΟΖΕΙ ΓΙΑ ΝΥΜΦΗ!
  • Μόνο ό,τι προέρχεται και πηγάζει από τον ΚΥΡΙΟ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ θα πάει στον Ουρανό!
  • Μόνο αυτός που γεννήθηκε από τον Θεό ανήκει στη Νύμφη του Χριστού.
  • Μόνο όσοι είναι προϊόντα της κεντημένης πλευράς ΤΟΥ, “καρποί του πόνου της ψυχής ΑΥΤΟΥ” θα είναι η απόλαυση ΑΥΤΟΥ! Παίρνω ζωή από ΑΥΤΟΝ για να ανήκω σ’ ΑΥΤΟΝ: “ΕΝ ΑΥΤΩ ήτο ζωή!”.

   Ο Κύριος δέχεται μόνο αυτούς που αποφάσισαν να μην “εξεύρουν άλλο τι ειμή ΙΗΣΟΥΝ ΧΡΙΣΤΟΝ και ΤΟΥΤΟΝ ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΝ!”Ο Κύριος δέχεται μόνο Ο,ΤΙ ΤΟΥ ΠΑΡΕΧΕΙ ΤΟ ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ ΠΟΥ ΕΝΕΡΓΕΙ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΛΥΤΡΩΜΕΝΩΝ ΤΟΥ (σκοποί πνευματικοί – επιλογές πνευματικές – μέθοδοι πνευματικές). Μόνο το προϊόν του εξιλαστήριου θανάτου Του είναι μέλος – γνήσια – στο Σώμα Του σήμερα και θα είναι στην παράσταση της ΝΥΜΦΗΣ μια μέρα! Πρώτα η Εκκλησία βγαίνει από τον Χριστό συλλογικά και μετά γίνεται Νύμφη Του. Αν έχω και ζω τη ζωή του ΣΩΜΑΤΟΣ σήμερα, θα απολαύσω τη ζωή της ΝΥΜΦΗΣ τότε! Ζω με άλλα μέλη σαν ΣΩΜΑ σήμερα, για να ζήσω με όλα τα μέλη σαν ΝΥΜΦΗ τότε!

   Ας θυμηθούμε στο σημείο αυτό, ότι δεν είμαστε μόνο πιστοί, αλλά και μέλη (με άλλους πιστούς). Οφείλω να πειστώ, πως αν δεν μπορώ να ζήσω μια μέρα χωρίς τον Χριστό, δεν μπορώ  επίσης να ζήσω μια μέρα χωρίς τα αδέλφια μου! (σκέψου στην κοινωνία που ζούμε να είσαι ο μόνος πιστός, να περιβάλλεσαι συνέχεια χρόνια από μη πιστούς, να μην υπάρχει τοπική εκκλησία). ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΩ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΩ ΧΩΡΙΣ ΤΑ ΑΔΕΛΦΙΑ ΜΟΥ! Ο Θεός εργάζεται αρμονικά με ένα ΣΩΜΑ και όχι με διασκορπισμένους-μεμονωμένους πιστούς, έστω πολλούς! Γι’ αυτό, η διαίρεση όσο και ο ατομισμός δεν έχουν θέση στην εκκλησία του Χριστού.

   Ο Μαρτίνος Λούθηρος είχε πει ότι: “Ο Πάπας δεν ζει στη Ρώμη, αλλά μέσα στην καρδιά μας!”. Το μεγαλύτερο εμπόδιο στη ζωή του ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ δεν είναι τα εξωτερικά εμπόδια, αλλά εμείς οι πιστοί, όταν αγνοούμε ή καταπατάμε τη ζωή του Σώματος. Όλα τα μέλη, λοιπόν, είναι ανεπαρκή μόνα τους, κανένα δεν έχει αυτάρκεια – επάρκεια.

“Ας μη αμελούμε, λοιπόν, το να συνερχόμεθα ομού και τοσούτω μάλλον καθώς βλέπετε πλησιάζουσαν την ημέραν!”