ΤΟ ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ ΜΑΘΗΜΑ 25

Το Χάρισμα της Παράκλησης

                                                                  Εισηγητής: Γιώργος Γούδας

     «…ο παρακαλών, εν τη παρακλήσει…» – Ένα ακόμα σημαντικό χάρισμα του Αγίου Πνεύματος στην Εκκλησία του Χριστού. Αυτό το χάρισμα ατενίζει, αποβλέπει στον πνευματικό πλούτο του αδελφού και στις δυνατότητες του. Βλέπει μπροστά με προοπτικές, συχνά εκεί που άλλοι, που δεν το έχουν παραιτούνται της προσπάθειας και πάντα βλέπει μια δεύτερη ευκαιρία! (Πράξεις 9:27). Ο Βαρνάβας! Αν δεν ήταν ο Βαρνάβας, θα χάναμε τα μισά βιβλία της Καινής Διαθήκης! Αλίμονο στους «Παύλους», αν δεν υπάρχουν «Βαρνάβες»!

     Είναι εντυπωσιακό, στην περίπτωση του Βαρνάβα, ότι ονομάσθηκε έτσι… «υϊός παρακλήσεως!». Τον έλεγαν «Ιωσή» και οι Απόστολοι τον ονόμασαν Βαρνάβα:
«υϊός παρακλήσεως!». Το ίδιο έκανε και με τον Ιωάννη Μάρκο, κάτι που αργότερα εκτίμησε ο Παύλος! – «…τον Μάρκον φέρε διότι μου είναι χρήσιμος εις την διακονίαν».  Έτσι ενεργεί ο Θεός με τα παιδιά Του! (Πέτρος, Γεδεών, Ιερεμίας, Ιωνάς, Δαβίδ…). Ο Θεός κατ’ εξοχήν, άσκησε και ασκεί αυτό το χάρισμα στη ζωή των παιδιών Του. Ο Κύριος είπε στον Πέτρο: «…και σύ, όταν ποτέ επιστρέψεις, στήριξον τους αδελφούς σου». Αυτό το χάρισμα είναι η ιδιαίτερη ικανότητα, που δίνει το Άγιο Πνεύμα σε κάποιο μέλος από το Σώμα του Χριστού, να διακονήσει κάποιο άλλο με λόγια ενθάρρυνσης, προτροπής, ενίσχυσης, παρηγοριάς.

     Είναι το χάρισμα που σχετίζεται με το αντίστοιχο της προφητείας (Πράξεις 15:31,32). Είναι το χάρισμα που παρακινεί θετικά! Αυτό το δώρο διακρίνει τομείς και προοπτικές στο άλλο πρόσωπο,  που ο ευαγγελιστής, ο απόστολος και ο  ποιμένας ακόμα δε διακρίνει. Αποτελεί σημαντική βοήθεια και συμπλήρωμα στο ποιμαντορικό έργο και συχνά ο ίδιος ο εργάτης του Λόγου, το έχει ανάγκη!

     Όπως και με άλλα χαρίσματα, έτσι και με αυτό, όλοι οι πιστοί έχουν ένα γενικό μέρος και ρόλο – «…παρακαλείτε εαυτούς καθ’ εκάστη ημέραν!…» (Εβραίους 3:13) – είναι όμως κάποια άτομα ειδικά προικισμένα με αυτό.

     Μέσα στην Εκκλησία του Χριστού, τα πληγωμένα πρόβατα αποθαρρημένα και απογοητευμένα από τέτοια άτομα, έχουν ανάγκη και σε τέτοια άτομα στρέφονται – «…λόγος εν καιρώ, πόσον καλός είναι!…». Είναι το χάρισμα  που συμβάλλει στην προς τα εμπρός πορεία του Ποιμνίου! Και ανέκαθεν ζητείται! (Πράξεις 13:15). Είναι το χάρισμα που παρακινεί τους αδελφούς να πράξουν και να εκτελέσουν το θέλημα και την όραση του Θεού στη ζωή τους. Ασκείται τόσο ομαδικά, όσο, κυρίως, σε προσωπική, ιδιαίτερη σχέση. Τέτοια όμως άτομα, διακρίνουν τη Χάρη του Θεού σε κάτι καινούργιο, που άρχισε το Άγιο Πνεύμα. Χαίρονται και παρακινούν! (Ο Βαρνάβας και πάλι το υπόδειγμα! (Πράξεις 11:23,25).

• «Παρακαλώ»= καλώ παρά το πλευρό, ως βοηθό, εγκαρδιώνω, παρηγορώ, παροτρύνω

     Είνάι εντυπωσιακό, το ότι ένα από τα πιο θαυμαστά Ονόματα του Αγίου Πνεύματος, έρχεται από την ίδια ρίζα: «Παράκλητος!». Το ίδιο αναφέρεται και για τον Κύριο μας Ιησού Χριστό! (Α’ Ιωάννου 2:1). «Παράκλητος» είναι κάποιος, που έρχεται πλάι μου να βοηθήσει. Ο Κύριος το εξάσκησε θαυμαστά με τον Πέτρο: «… και προς τον Πέτρο…», «…ποίμαινε τα  πρόβατά Μου!…».

     Είναι το χάρισμα που δεν κολακεύει, δεν αεροβατεί, διακρίνει τις πραγματικές προοπτικές και κινείται να ωθήσει προς τα εμπρός (κάποιους αδελφούς). Ο Απ. Παύλος εξάσκησε αυτό το χάρισμα (Πράξεις 14:21,22). Ασκείται αυτό το χάρισμα σε άλλους, ανεξάρτητα τι περνάει ο ίδιος! (Πράξεις 16:40, 20:1). Η ομιλία του Παύλου στους πρεσβυτέρους της Εφέσου ήταν μια εξάσκηση αυτού του δώρου (Πράξεις 20:17-35). Ο Πέτρος επίσης στην επιστολή του (Α’ Πέτρου 5:1,2). Ο συγγραφέας της προς Εβραίους επιστολής (Εβραίους 13:22).

     Β’ Κορινθίους 1:3-7 – Μας παρακαλεί για να παρακαλούμε άλλους (Εβραίους 10:25). Χρειαζόμαστε αυτή την αμοιβαία παράκληση. Ασκείται και στον Ευαγγελισμό. Ο Πέτρος το εξάσκησε την ημέρα της Πεντηκοστής. Όλοι κινούμαστε στην παράκληση του Αγίου Πνεύματος! (Β’ Κορινθίους 7:4).