ΤΟ ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ ΜΑΘΗΜΑ 3

Εισηγητής: Γιώργος Γούδας

   Είδαμε μέσα από το Λόγο του Θεού, ότι το Άγιο Πνεύμα είναι ένα Πρόσωπο. Αλλά τι πρόσωπο είναι το Άγιο Πνεύμα; Είναι Θείο πρόσωπο ή είναι κάτι κατώτερο; Είναι άπειρο ή είναι πεπερασμένο; Είναι το Άγιο Πνεύμα Θεός; Η απάντηση υπάρχει καθαρά στις σελίδες της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης. Ο Λόγος του Θεού που μας μιλά για την προσωπικότητα του Αγίου Πνεύματος, μας μιλά επίσης πολύ καθαρά και για τη Θεότητα!

   Α. Θείες ιδιότητες αποδίδονται στο Άγιο Πνεύμα

1. Αιωνιότητα – «…διά του Πνεύματος του αιωνίου…» – (Εβρ. 9:14) – (Ιωάν. 14:16).
2. Πανταχού παρουσία – «Πού να υπάγω από του Πνεύματός Σου;…» (Ψαλ. 139:7-10).
3. Παντογνωσία – «… το Πνεύμα ερευνά τα πάντα και τα βάθη του Θεού… τα του Θεού ουδείς γινώσκει, ειμή το Πνεύμα του Θεού» (Α’ Κορ. 2:10,11).  –  «…Εκείνος θέλει σας διδάξει πάντα» (Ιωάν. 14:26).  – «…θέλει σας οδηγήσει εις πάσαν την αλήθειαν» (Ιωάν. 16: 12-13).
4. Παντοδυναμία – «Πνεύμα Άγιον θέλει επέλθει επί σε και δύναμις Υψίστου θέλει σε επισκιάσει» (Λουκ. 1:35, Ρωμ. 15:19).
5. Άπειρη μεγαλοσύνη – (Ησ. 40:13)
6. Αλήθεια – (Α’ Ιωάν. 5:6)
7.  Αγιότητα = Άγιο Πνεύμα

   Β. Τρεις Θείες ενέργειες αποδίδονται στο Άγιο Πνεύμα

1. Το έργο της δημιουργίας

Όταν σκεπτόμαστε για τον Θεό και το Έργο Του, το πρώτο πράγμα που έρχεται στο νου μας συχνά, είναι η δημιουργία. Το έργο της δημιουργίας μέσα στον Λόγο του Θεού, αποδίδεται και στο Άγιο Πνεύμα! Δημιουργία κτίσης και ανθρώπου! Στο βιβλίο του Ιώβ διαβάζουμε: «Το Πνεύμα του Θεού με έκαμε ή η πνοή του Παντοδυνάμου με εζωοποίησε» ( Ιώβ 33:4) ↔ (Ιώβ 26:13, Ψαλ. 33:6 & Ψαλ. 104:30).

Επίσης, «Και Πνεύμα Θεού εφέρετο επί της επιφανείας των υδάτων» (Γεν. 1:2). Παράλληλα με τη δημιουργία του ανθρώπου, υπάρχει και η μετάδοση – χορήγηση της Ζωής (φυσικής και πνευματικής). Ο Ιωάννης έγραψε τα λόγια του Κυρίου «το πνεύμα είναι εκείνο το οποίον ζωοποιεί…» (Ιωαν. 6:63)  –  (Ρωμ. 8:11, Α’ Κορ. 6:11, Ιωάν. 3:5,6, Ρωμ. 8:2). Στην περιγραφή της δημιουργίας του ανθρώπου, στο Γένεση 2:7, είναι το Άγιο Πνεύμα που μεταδίδει τη ζωή.

2. Το έργο της Θεοπνευστίας – συγγραφής του Λόγου του Θεού – των προφητειών. «…υπό του Πνεύματος του Αγίου κινούμενοι ελάλησαν οι άγιοι άνθρωποι του Θεού» (Β’ Πέτρου 1:21) και παράλληλα Β΄προςΤιμόθεοv 3:16.

3. Το έργο του Αγίου Πνεύματος στη γέννηση του Χριστού (Λουκ. 1:35) και στην Ανάστασή Του (Ρωμαίους 1:4, Α’ Πέτρου 3:18).

   Γ. Λόγια του Θεού που βρίσκονται στην Παλαιά Διαθήκη, αποδίδονται από τους συγγραφείς της Καινής Διαθήκης στο Άγιο Πνεύμα.

• Ησαΐας 6:8-10  ↔  Πράξεις. 28:25-27
• Έξοδος 17:7  ↔  Εβραίους 3:7-9
• Ιερεμίας 31:33-36  ↔  Εβραίους 10:15,16

   Δ. Το όνομα του Αγίου Πνεύματος είναι ενωμένο – δίπλα στο όνομα του Θεού – Πατέρα και του Θεού – Υϊού.

• Ματ. 28:19 – «αποστολική εντολή» – «…εις το όνομα του Πατρός και του Υϊού και του Αγίου Πνεύματος»
• Β’ Κορ. 13:14 – «αποστολική ευλογία»– «…και η κοινωνία του Αγίου Πνεύματος…».
• Α’ Κορ. 12:4-6, Εφεσ. 4:4-6, Εφεσ. 2:18) – «κυβέρνηση εκκλησίας» – «διαιρέσεις χαρισμάτων το Πνεύμα όμως το αυτό». – «…διαιρέσεις διακονιών, ο Κύριος… ο αυτός» – «διαιρέσεις ενεργημάτων, ο Θεός… ο αυτός».
• Α’ Πετρ. 1:2 –  «πρόγνωσιν Θεού… του αγιασμού του Πνεύματος… του αίματος του Χριστού».

   Ε. Το Άγιο Πνεύμα καλείται Θεός

   Διαβάζουμε, «…Ανανία, διά τι εγέμισεν ο Σατανάς την καρδίαν σου ώστε να ψευσθείς εις το Πνεύμα το Άγιον; …δεν εψεύσθης εις ανθρώπους, αλλ’ εις τον Θεόν!» (Πράξεις 5:3,4). Οι πιστοί ονομάζονται «ναός Θεού» και «ναός του Αγίου Πνεύματος» (Α’ Κορ. 3:16, Α’ Κορ. 6:19). – Ο Απ. Παύλος επίσης, στη Β’ Κορ. 3:17 ονομάζει το Άγιο Πνεύμα Κύριο! – «Ο δε Κύριος είναι το Πνεύμα!…» !

   ΣΤ. Άλλες δραστηριότητες του Αγίου Πνεύματος στην πληρότητά τους.

• Το έργο του ελέγχου (Ιωαν. 16:8)
• Το έργο του αγιασμού (Β’ Θεσ. 2:13)
• Το έργο της δικαίωσης (Α’ Κορ. 6:11)
• Το έργο της παρηγοριάς (Πραξ. 9:31)

Τέλος, υπονοείται ως ο Κύριος στη Β’ Θεσσαλονικείς 3:5.

   Η διάκριση του Αγίου Πνεύματος από τον Πατέρα και τον Υϊό

Είδαμε ότι το Άγιο Πνεύμα είναι ένα Πρόσωπο και μάλιστα ένα Θείο Πρόσωπο. Τώρα υπάρχει το ερώτημα: «Το Άγιο Πνεύμα είναι – σαν πρόσωπο – ξεχωριστό και διακρινόμενο από τον Πατέρα και τον Υϊό;»

   Από τη μελέτη της Καινής Διαθήκης συνάγεται, ότι το Άγιο Πνεύμα είναι ένα πρόσωπο ξεχωριστό και διακρινόμενο από τα πρόσωπα του Πατέρα και του Υϊού. Στο Λουκάς 3:21,22 βλέπουμε τη διάκριση των τριών προσώπων: «Και κατέβη το Πνεύμα το Άγιον εν σωματική μορφή, ως περιστερά, επ’ Αυτόν και έγινε φωνή εκ του ουρανού, λέγουσα, Σύ είσαι ο Υϊός Μου ο αγαπητός, εις σε ευηρεστήθην». Η διάκριση είναι καθαρή μεταξύ του Ιησού Χριστού, που ήταν στη γη, του Πατέρα που Του μίλησε από τον ουρανό και του Αγίου Πνεύματος που κατέβηκε με σωματική μορφή, σαν  περιστέρι. Ήλθε από τον Πατέρα που μίλησε, στον Υϊό, στον Οποίο μίλησε, σαν πρόσωπο ξεχωριστό και διακρινόμενο από αυτά.

   Επίσης στη Μεγάλη Αποστολή, υπάρχει η διάκριση μεταξύ των τριών Προσώπων: «…εις το όνομα του Πατρός και του Υϊού και του Αγίου Πνεύματος». Και στο Ιωάννης 14:16 διαβάζουμε: «Και Εγώ θέλω παρακαλέσει τον Πατέρα, και θέλει σας δώσει άλλον Παράκλητον…». Εδώ βλέπουμε ένα Πρόσωπο, ο Υϊός, να προσεύχεται σ΄ ένα άλλο Πρόσωπο, τον Πατέρα και ο Πατέρας να δίνει ένα άλλο Πρόσωπο, τον Παράκλητο, απαντώντας στην προσευχή του 2^ου Προσώπου, του Υϊού.

   Η διάκριση αυτή υπάρχει και στα χωρία… Ιωάν. 16:7, Πραξ. 2:33. Έτσι το τελικό συμπέρασμα είναι, ότι τα Πρόσωπα του Πατέρα, του Υϊού και του Αγίου Πνεύματος είναι τρία ξεχωριστά Πρόσωπα – Προσωπικότητες, έχουν αμοιβαίες σχέσεις το ένα προς το άλλο, ενεργούν μεταξύ τους, μιλούν το ένα στο άλλο και εφαρμόζουν αντωνυμίες το ένα για το άλλο.

   Η εξάρτηση του Πνεύματος από τον Πατέρα και τον Υϊό

   Το Άγιο Πνεύμα είναι Θεός. Η Θεότητα του Αγίου Πνεύματος είναι τόση, όση του Πατέρα και του Υϊού. Εν τούτοις όμως, στις σελίδες της Καινής Διαθήκης βλέπουμε ότι το τρίτο Πρόσωπο είναι αρκετές φορές σε εξάρτηση από τα πρόσωπα του Πατέρα και του Υϊού.

   Το ίδιο παρατηρείται και στο Πρόσωπο του Υϊού, σε σχέση με τον Πατέρα. Ενώ στον Ιησού Χριστό «κατοικεί πάντα το πλήρωμα της Θεότητος σωματικώς!» (Κολ. 2:9) και «…όστις είδεν Εμέ είδε τον Πατέρα» (Ιωάν. 14:9), βλέπουμε αρκετές φορές την εξάρτηση και υποταγή του Κυρίου Ιησού στον Πατέρα.

   Η εξάρτηση του Αγίου Πνεύματος από τον Πατέρα και τον Υϊό, φαίνεται και από το γεγονός, ότι παίρνει μερικά από τα ονόματά Του από τα δύο αυτά πρόσωπα. «Σεις όμως δεν είσθε της σαρκός, αλλά του Πνεύματος, εάν το Πνεύμα του Θεού κατοικεί εν υμίν». Αλλ’ εάν τις δεν έχει το Πνεύμα του Χριστού, ούτος δεν είναι Αυτού» (Ρωμ. 8:9 & Γαλ. 4:6) – «…το Πνεύμα του Υϊού…».

   Στα εδάφια αυτά έχουμε δύο ονόματα του Αγίου Πνεύματος, το ένα παράγεται από τη σχέση Του με τον Πατέρα – «το Πνεύμα του Θεού» και το άλλο παράγεται από τη σχέση Του με τον Υϊό «το Πνεύμα του Χριστού». Η εξάρτηση και η υποταγή του Πνεύματος στον Υϊό φαίνεται και από τα εξής λόγια του Κυρίου Ιησού: «Όταν δε έλθει Εκείνος,… δεν θέλει λαλήσει αφ’ Εαυτού, αλλ’ όσα αν ακούσει θέλει λαλήσει!» (Ιωάν. 16:13). Κατά τον ίδιο τρόπο έχουμε και την εξάρτηση – υποταγή του Υϊού στον Πατέρα: «Η δική Μου διδαχή δεν είναι Εμού! Αλλά του Πέμψαντός Με» (Ιωάν. 7:16) και «…απ’ Εμαυτού δεν κάμνω ουδέν!» (Ιωάν. 8:28, 5:19,30).

   Επίσης, η εξάρτηση του Αγίου Πνεύματος από τον Υϊό φαίνεται από το γεγονός, ότι το έργο του Αγίου Πνεύματος είναι να δοξάσει τον Χριστό! – «Εκείνος θέλει δοξάσει Εμέ!…» (Ιωάν. 16:14). Κατά τον ίδιο τρόπο ο Υϊός δεν ζητούσε τη δική Του δόξα, αλλά τη δόξα Εκείνου που Τον έστειλε στη γη (Ιωάν. 7:18). Από όλα αυτά είναι φανερό ότι το Άγιο Πνεύμα σήμερα, ενώ κατέχει όλες τις Θείες Ιδιότητες, είναι σε εξάρτηση από τον Πατέρα και τον Υϊό. Από την άλλη πλευρά, όπως θα δούμε αργότερα, ο Κύριος Ιησούς στην επίγεια ζωή και διακονία Του έζησε, δίδαξε και εργάστηκε με τη δύναμη και την οδηγία του Αγίου Πνεύματος.

Τα ονόματα του Αγίου Πνεύματος

   Τουλάχιστον εικοσιπέντε (25) ονόματα χρησιμοποιούνται στην Παλαιά και στην Καινή Διαθήκη για το Άγιο Πνεύμα και είναι πολύ σπουδαίο να γνωρίσουμε αυτά τα ονόματα, για να καταλάβουμε καλύτερα ποιος είναι Εκείνος που ζει στην καρδιά μας και ποιο είναι το έργο Του!

1. Το Πνεύμα

   Αυτό το όνομα αποτελεί τη βάση για άλλα ονόματα, και γι’ αυτό αρχίζουμε τη μελέτη  μας από αυτό! Οι Ελληνικές και Εβραϊκές λέξεις μεταφρασμένες κατά γράμμα, σημαίνουν «πνοή ή άνεμος» και οι δύο αυτές έννοιες υπάρχουν στο όνομα «Πνεύμα» καθώς αυτό αποδίδεται στο Άγιο Πνεύμα.

   α) Η σκέψη της πνοής – φυσήματος, έρχεται σε μας από το εδάφ. Ιωάννης 20:22 «και τούτο ειπών ενεφύσησε και λέγει προς αυτούς, λάβετε Πνεύμα Άγιο». Υπαινίσσεται επίσης, στο Γένεσις 2:7 «…και ενεφύσησεν εις τους μυκτήρας αυτού πνοήν ζωής!» Επίσης στον Ψαλμό 104:30 «εξαποστέλλεις το Πνεύμα Σου, κτίζονται και ανανεώνεις το πρόσωπον της γης» και στον Ιώβ 33:4 – «Το Πνεύμα του Θεού με έκαμε και η πνοή του Παντοδυνάμου με εζωοποίησε».

   Ποια είναι η σημασία αυτού του ονόματος στα εδάφια αυτά; Είναι ότι το Πνεύμα, είναι η αναπνοή του Θεού που βγαίνει έξω, η ενδόμυχη – εσωτερική ζωή του Θεού,  που έρχεται και μας συναντά! Αλληλούια! Όταν παίρνουμε το Άγιο Πνεύμα, παίρνουμε την εσωτερική, ενδότατη ζωή του Θεού, που ο ίδιος έρχεται να κατοικήσει προσωπικά σε μας! Αυτή η σκέψη, όταν γίνει κατανοητή, θα γεμίσει με ιερό δέος, λατρεία, χαρά και ευγνωμοσύνη τις καρδιές μας!

   β) Η σκέψη του ανέμου έρχεται από το γνωστό χωρίο (Ιωάν. 3:6-8)  «…το γεγεννημένον εκ του Πνεύματος είναι πνεύμα… ο άνεμος όπου θέλει πνέει…». Η λέξη «άνεμος», στη μετάφραση του Βάμβα, είναι η αντίστοιχη λέξη «πνεύμα!» στο κείμενο. Στο κείμενο, το εδάφιο 8 έχει ως εξής: «το πνεύμα όπου θέλει πνεί, και την φωνήν αυτού ακούεις…».

Γιατί η έννοια του ανέμου προσδιορίζει το Πνεύμα;

   1. Το  Πνεύμα, όπως ο άνεμος, είναι κυρίαρχο! (Ιωάν.3:8) – «Το πνεύμα όπου θέλει πνέει!…». Κανένας δεν μπορεί να υπαγορεύσει στον άνεμο που και πώς θα πνεύσει! Ο άνεμος ενεργεί όπως θέλει. Ακριβώς έτσι συμβαίνει με το Άγιο Πνεύμα! Είναι κυρίαρχο! Δεν μπορούμε να Του υπαγορεύσουμε. Δίνει στον κάθε πιστό (το Πνεύμα) «καθώς θέλει» (Α’ Κορ. 12:11). Εάν ο άνεμος πνέει από το Νότο και εσύ θέλεις να πνέει Βόρεια, όσο και να αγωνίζεσαι και να φωνάζεις δεν αλλάζει τίποτα!

   Όμως, αν και δεν μπορείς να υπαγορεύσεις στον άνεμο αυτό που θέλεις και εκείνος φυσά όπου θέλει, μπορείς να μάθεις τους νόμους που διευθύνουν τις κινήσεις του ανέμου, μπορείς να χρησιμοποιήσεις στην εργασία σου τον άνεμο! Έτσι ενώ δεν μπορούμε να  υπαγορεύσουμε στο Άγιο Πνεύμα τι να κάνει, μπορούμε να μάθουμε τις αρχές που ενεργεί και φέρνοντας τους εαυτούς μας σε αρμονία με αυτές τις αρχές, κυρίως υποτάσσοντας το θέλημά μας  απόλυτα στο δικό Του κυρίαρχο θέλημα και στην κυριότητα του Ιησού, τότε το κυρίαρχο Πνεύμα του Θεού θα εργασθεί μέσα από μας και θα χρησιμοποιήσει εμάς για να εκτελέσει τα ένδοξα έργα Του!

   2. Το Πνεύμα, όπως ο άνεμος, είναι αόρατο, αλλά όχι λιγότερο αντιληπτό, πραγματικό και θαυμαστό! Ακούς τη φωνή του ανέμου (Ιωάν. 3:8), αλλά τον ίδιο τον άνεμο δεν τον έχεις δει. Ακούς τη φωνή του Αγίου Πνεύματος, αλλά το ίδιο δεν το βλέπεις. Όχι μόνο ακούμε τη φωνή του ανέμου, αλλά βλέπουμε και τα θαυμαστά του αποτελέσματα. Αισθανόμαστε την πνοή του στα μάγουλά μας, βλέπουμε τα φύλλα από τα δέντρα να πέφτουν, τη σκόνη να σηκώνεται κ.λ.π., αλλά ο ίδιος ο άνεμος παραμένει αόρατος.

   Έτσι συμβαίνει με το Πνεύμα! Αισθανόμαστε την πνοή Του στις ψυχές μας, βλέπουμε τα θαυμάσια που κάνει, αλλά δεν μπορούμε να Το δούμε. Όταν το Πνεύμα ενεργεί σαν τον άνεμο, συμβαίνει κάτι σαν κι αυτό  που περιγράφει ο Ελιφάς στο βιβλίο του Ιώβ: «και πνεύμα διήλθεν απ’ έμπροσθέν μου, αι τρίχες του σώματός μου ανεσηκώθησαν» (Ιωβ 4:15). Βλέπεις μια ψυχή αδιάφορη για χρόνια και ξαφνικά έρχεται μέρα που συντρίβεται κάτω από τον έλεγχο του Αγίου Πνεύματος!  Βλέπεις εδώ την ενέργεια του Πνεύματος σ’ αυτή την ψυχή, αλλά όχι το Πνεύμα. Είναι όμως εκεί! Μια ένδοξη και θαυμαστή πραγματικότητα!

   3. Το Πνεύμα, όπως ο άνεμος, είναι ανεξερεύνητο, μυστηριώδες, «…δεν εξεύρεις πόθεν έρχεται και που υπάγει^. ούτως είναι πάς όστις εγεννήθη εκ του Πνεύματος!» (Ιωάν. 3:8). Ο άνεμος πραγματικά είναι ένα μυστήριο. Αλλά ακόμα πιο μυστήριο είναι    το Άγιο Πνεύμα στις ενέργειές Του. Ακούμε πως ξαφνικά, απροσδόκητα αρχίζει και κινείται και ενεργεί σε διάφορες χώρες (Σκοτία – Κορέα – Αφρική και άλλού). Δεν μπορούμε να ξέρουμε πού θα είναι το επόμενο μέρος και πώς θα ενεργήσει το Πνεύμα. Οφείλουμε όμως να προσευχόμαστε και να περιμένουμε με πίστη!

   4. Το Πνεύμα – όπως ο άνεμος – είναι απαραίτητο! Χωρίς τον άνεμο, που είναι αέρας σε κίνηση,  δεν υπάρχει ζωή και γι’ αυτό ο Κύριος είπε: «Αληθώς, αληθώς σας λέγω, εάν τις δεν γεννηθή εξ ύδατος και Πνεύματος, δεν δύναται να εισέλθη εις την βασιλεία τον Θεού» (Ιωάν. 3:5). Εάν ο άνεμος παύσει να φυσά – τελείως – για λίγη ώρα, η ζωή θα σταματήσει να υπάρχει. Κατά τον ίδιο τρόπο, όταν το Άγιο Πνεύμα σταματήσει να φυσά στην ζωή του πιστού και της εκκλησίας, ο μαρασμός ακολουθεί, αλλά όταν φυσά σταθερά, τότε το άτομο και η εκκλησία έχουν άφθονη πνευματική ζωή και υγεία.

   5. Επίσης, σαν τον άνεμο το Πνεύμα δίνει ζωή, ζωοποιεί! (Ιωάν. 6:63) και Ιεζ. 37:8-10 «…Ελθέ, πνεύμα, εκ των τεσσάρων ανέμων… και το πνεύμα εισήλθεν και ανέζησαν…» και «το γράμμα θανατώνει, το Πνεύμα ζωοποιεί» (Β’ Κορ. 3:6). Όλη η πνευματική ζωή, στον πιστό, στον δάσκαλο, στον ιεροκήρυκα και στην Εκκλησία, είναι έργο του Αγίου Πνεύματος!

   6. Όπως ο άνεμος έτσι και το Πνεύμα είναι ακαταμάχητο! Δεν μπορείς να Του αντισταθείς! «και δεν ηδύναντο να αντισταθώσιν εις την σοφίαν και εις το Πνεύμα με το οποίον ελάλει!» (Πραξ. 6:10). Η μεγάλη ανάγκη σήμερα, σε άτομα – πιστούς – κήρυκες και εκκλησίες είναι, η Πνοή του Θεού να πνεύσει πάνω μας!