ΣΩΤΗΡΙΟΛΟΓΙΑ ΜΑΘΗΜΑ 8

Εισήγηση: Γιώργος Γούδας

Η Εκλογή Του Θεού

    Είναι ανάγκη να επισημάνουμε άλλη μία φορά, το πόσο σημαντικό είναι να έχουμε μια σωστή κατανόηση, ως προς την εκλογή του Θεού. Η εκλογή Του Θεού αποτελεί τη βάση για τη βεβαιότητα της Σωτηρίας μου, όπως επίσης και του αγιασμού. Το όποιο πνευματικό έργο, είναι ο Κύριος που το αρχίζει και το φέρνει σε πέρας, «μέχρι της ημέρας του Ιησού Χριστού» (Φιλιππησίους 1:6).

    Καθώς περνούν τα χρόνια, όλο και περισσότερο ανακαλύπτω ή καλύτερα μου αποκαλύπτεται, ότι η Σωτηρία – Αναγέννηση μου ήταν η ανταπόκριση μου, στη δική Του θαυμαστή πρωτοβουλία – αφύπνιση! Ήταν ο Θεός που κάποια στιγμή «έλαμψε φως» στα δικά μου χρόνια σκοτάδια! Ήταν αδύνατον να προσκαλέσω τον Χριστό στη ζωή μου, χωρίς αυτή τη θαυμαστή αφύπνιση!

    Υπάρχει μια Θεολογική θέση, που παράλληλα είναι και μια Βιβλική θέση, ότι ο άνθρωπος είναι απόλυτα ελεύθερος να δεχτεί ή να απορρίψει τον Χριστό (Ιωάννης 1:12,3:18). Ενώ ο άνθρωπος γεννήθηκε δούλος στην αμαρτία και δε μπορεί παρά να αμαρτάνει. Δεν είμαι αμαρτωλός γιατί αμαρτάνω, αμαρτάνω γιατί γεννήθηκα αμαρτωλός! Εν τούτοις, ο άνθρωπος είναι ελεύθερος να δεχτεί ή να απορρίψει τον Χριστό. Με το δεδομένο αυτό και επειδή ο Θεός προγνωρίζει, εκλέγει ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ! (Εφεσίους 1:4).

    Το πρόβλημα όμως που υπάρχει, είναι το εξής! Εάν δεχτούμε ότι ανταποκριθήκαμε στο φωτισμό – αφύπνιση Του Αγίου Πνεύματος και έτσι δεχτήκαμε Τον Χριστό, τότε τι συμβαίνει με τον μη πιστό; Τον αφυπνίζει – φωτίζει έτσι ο Θεός και αυτός αρνείται; Και αν αρνείται, πως γίνεται να πει «ΟΧΙ» σε μια τέτοια αφύπνιση; Απάντηση δεν μπορεί να δοθεί, τέτοια που να ικανοποιεί τη διανόηση μας και την θεολογική μας περιέργεια.

    Το σίγουρο είναι ότι:
    α. Για τον πιστό: Πίστεψα γιατί μου άνοιξε ο Θεός τα μάτια!
    β. Για τον μη πιστό: Πηγαίνει στην κόλαση, γιατί αρνείται Τον Χριστό!

    Ο πιστός καλείται να κάνει «βεβαία την κλήση και την εκλογή του» και να κατεργάζεται τη Σωτηρία του. Κατεργάζομαι κάτι που ήδη έχω, ενώ εργάζομαι για να αποκτήσω κάτι που δεν έχω. Ότι η Χάρη Του άρχισε – έκλεξε, η Χάρη Του αγιάζει, οδηγεί και φέρνει στο τέλος!

    Ο Θεός προμηθεύει σε και για ότι απαιτεί! (Δευτερονόμιο 30:6, Ιεζεκιήλ 36:27, 11:19-20, Φιλιππησίους 2:13). Κάθε πιστός πρέπει να θυμάται ότι «απ’ Εμού ο καρπός σου θέλει προέλθει!» (Ωσηέ 14:8,9) <=> (Εβραίους 13:20). Ας θυμηθούμε τα λόγια του Ησαΐα σε συνάρτηση με την εμπειρία του προφήτη Ηλία! (Ησαΐας 1:9) <=> «…αφήκα εις εμαυτόν 7.000…».

    Ας ρωτήσει ο καθένας τον εαυτό του: «Γιατί προσεύχομαι στον Θεό για τη σωτηρία άλλων;». Αν εξαρτάται από αυτούς, γιατί τότε εγώ να προσεύχομαι; Εάν πιστεύω ότι είναι «νεκροί στις παραβάσεις και στα παραπτώματα», τότε δε μπορεί παρά να προσεύχομαι! Εάν θυμάμαι την περίπτωση της Λυδίας, τότε θα προσεύχομαι ανάλογα! (Πράξεις 16:14, 13:3). Μια σωστή κατανόηση της εκλογής Του Θεού, θα με κινητοποιεί σε ένα δραστήριο ευαγγελισμό! Η εκλογή Του Θεού εγγυάται το θρίαμβο του Ευαγγελίου της Χάρης Του Θεού! (στο χρόνο και με τον τρόπο Του Θεού). Ζητώ στην προσευχή και τρέχω να ευαγγελίσω «το δικό Του λαό, στη δική μου γενιά»!

    Ξέροντας ότι «έχει λαό» στην πόλη που ζω, προσεύχομαι και μαρτυρώ! (Πράξεις 18:9-11). Επειδή ξέρω ότι ο Θεός αυξάνει, εγώ «φυτεύω και ποτίζω!». Η κατανόηση τόσο της Χάρης όσο και της εκλογής Του Θεού, δε με κάνει παθητικό, αλλά πολύ ευεργετικό! «Κύριε, οδήγησε με σε ψυχές, που είναι δοσμένες από Σένα στον Υιό της αγάπης Σου!» <=> «…ιδικοί Σου ήσαν και εις Εμέ έδωκας αυτούς!» Ενώ προσεύχομαι, θέτω τον ευαγγελιζόμενο προ των ευθυνών του! (Πράξεις 2:37,40). Ενώ στο εδ.13 χλεύαζαν! Επειδή ξέρω ότι… Πράξεις 2:39, προσεύχομαι για τα παιδιά μου! <=> «…συ και ο οίκος σου». Επειδή κάνει Διαθήκη μαζί μας, προσεύχομαι (Ησαΐας 59:21).

    Στο Ματθαίος 11:25 και επόμενα εδάφια, ο Υιός ευχαριστεί τον Πατέρα, γιατί «απέκρυψε» πράγματα θαυμαστά από «σοφούς» και τα «αποκάλυψε» σε «νήπια»! Αυτό ευαρεστήθηκε να κάνει ο Πατέρας!

    Η ίδια αρχή ισχύει και για την υπηρεσία! Ξέροντας το, «…κτισθέντες εν Χριστώ Ιησού προς έργα καλά, τα οποία προητοίμασεν ο Θεός δια να περιπατήσωμεν εν αυτοίς» (Εφεσίους 2:10), προσεύχομαι για να περπατήσω και να διακρίνω τα προετοιμασμένα αγαθά Του έργα. Υπηρετώ σύμφωνα με ότι μου έχει δώσει (χάρισμα) ο Θεός και στην έκταση («κανόνα») που έχει θέσει ο Θεός (Ιωάννης 15:16).

    Να γιατί μας καλεί ο Θεός, να αυξάνουμε στη Χάρη! Η Χάρη Του Θεού με ικανώνει να εκπληρώνω όλες τις προϋποθέσεις, για να βρεθώ μια μέρα «άμεμπτος» και «άμωμος» εν αγαλλιάσει! Αγιάζομαι γιατί ξέρω ότι, μας «…εξέλεξεν ο Θεός απ’ αρχής εις σωτηρίαν δια του αγιασμού του Πνεύματος και τη πίστεως της αληθείας» (Β΄ Θεσσαλονικείς 2:13). Επειδή με αγάπησε «εις τέλος», μένω στην αγάπη Του. Δεν είναι αγάπη που προσφέρει και περιμένει, αλλά αιώνια αγάπη που φέρνει το αντικείμενο της στο τέλος!

    Η παρρησία μου είναι στη Λυτρωτική αγάπη της Διαθήκης Του, μια αγάπη που εκλέγει, προσφέρει και προμηθεύει, σε ότι απαιτεί ο Θεός! (Α΄ Θεσσαλονικείς 1:4). Η εκλογή Του αποτελεί τη βάση και για τον αγιασμό μας! (Κολοσσαείς 3:12).

    Είναι αδύνατον να είμαι «…άγιος» και «αγαπημένος», αν δεν είμαι «εκλεκτός»! (Εφεσ. 2:4,5). Η Διαθήκη της αγάπης Του Θεού, δεν είναι απλά και μόνο μια ανταπόκριση Του Θεού στη δική μας πίστη! Είναι μια Αναστημένη δύναμη Χάρης που μας ζωοποίησε και συνεχίζει να μας ζωοποιεί! Ήμουν νεκρός – τυφλός και είδα – έζησα! Να γιατί, «Ο φυσικός όμως άνθρωπος δεν δέχεται τα του Πνεύματος Του Θεού. διότι είναι μωρία εις αυτόν, και δεν δύναται να γνωρίση αυτά, διότι πνευματικώς ανακρίνονται» (Α΄ Κορινθίους 2:14).

    Ενώ δεν δύναμαι για χρόνια, κάποια στιγμή δύναμαι! Ο Θεός «έλαμψε φως στα σκοτάδια μου!» Κάθε πιστός είναι «σκεύος εκλογής» (Ρωμαίους 9:23). Επειδή λοιπόν ο Θεός εκλέγει, ο πιστός προσεύχεται και ζητά, να του δώσει ο Θεός περισσότερο και περισσότερες «ωδίνες» πνευματικές, όσο και αύξηση σε ότι γεννιέται από το Άγιο Πνεύμα! (Εφεσίους 1:17, 3:17, Φιλιππησίους 1:9. Κολοσσαείς 1:9-11 και το παράδειγμα του Επαφρά).

    Η σιγουριά μας… Ιούδας 1! Επειδή ξέρω ότι το Άγιο Πνεύμα ελέγχει, βάζω τον ευαγγελιζόμενο προ των ευθυνών του! Προσεύχομαι σε έναν Θεό που ευαρεστείται να εκλέγει – αγιάζει – διατηρεί! Οι εκλεκτοί Του «βοούν», είναι εξαρτημένοι από Αυτόν (Λουκάς 18:7). Ο Θεός είναι ο Συγγραφέας της Σωτηρίας μας, από την αρχή μέχρι το τέλος! «Επειδή, εξ Αυτού και δι’ Αυτού και Εις Αυτόν είναι τα πάντα. Αυτώ η δόξα εις τους αιώνας, Αμήν!» (Ρωμαίους 11:36).